Zmęczenie relacją rzadko pojawia się nagle. Najczęściej narasta powoli — od drobnych sygnałów, które łatwo zignorować, aż po emocjonalny dystans, poczucie samotności i całkowite wypalenie związku. Partner lub małżonek, który przestaje czuć się dobrze w relacji, zwykle przez długi czas wysyła subtelne sygnały ostrzegawcze. Problem polega na tym, że druga strona często interpretuje je jako „gorszy okres", stres lub chwilowe rozdrażnienie.

Żyjemy szybko. Za szybko. Każdy dzień przypomina wyścig, w którym trudno nawet określić linię mety. Budzik wyrywa nas ze snu, telefon od pierwszych minut zasypuje powiadomieniami, a lista obowiązków zdaje się rosnąć szybciej, niż jesteśmy w stanie ją skracać. Praca, rachunki, oczekiwania innych ludzi, presja sukcesu, konieczność nieustannego „radzenia sobie" — wszystko to układa się w ciężar, który coraz częściej nosimy w milczeniu.

Życie nie jest takim jakie miało być
Zdanie często słyszane z ust młodych ludzi. Problem zaczyna się od chwili zbliżania się egzaminu maturalnego. Ten jednoznacznie kojarzony jest z wejściem w dorosłość – (czym ona jest???) – i opuszczeniem bezpiecznego azylu czyli domu rodzinnego.
Prawdziwe dorosłe życie nie jest ani bajką, ani grą z wieloma szansami na snem. Odzwierciedla ono rzeczywistość trudną, wymagającą ciężkiej pracy, zaangażowania, może być frustrujące, co różni się od często wyidealizowanego świata mediów, który to często jawi się jak piękny sen.

Odebranie sobie życia czyli samobójstwo to jeden z głównych problemów wchodzących w zakres szeroko rozumianego zdrowia psychicznego oraz czynników zdrowotnych i społecznych na całym świecie. Nigdy nie istnieje jednostkowa przyczyna czy też powód do uruchomienia tego czynu. Zazwyczaj jest to zbiór kilku lub wielu czynników. Na osi życia zbierają się one przez lata aż dojdzie do momentu zero.

Każdy człowiek wnosi w dorosłe życie nierozwiązane konflikty z dzieciństwa. Uaktywniają się one w sytuacjach stresowych mających pewne cechy podobieństwa do sytuacji znajomych z przeszłości, obecnych w aktualnych zachowaniach w związku. Nie jest łatwo oddzielić czy też rozróżnić czy rozgrywający się konflikt wynika z z różnic myślenia czyli cech charakterologicznych od koluzji w parze. Jeżeli jednak irracjonalne lęki i mechanizmy obronne uniemożliwiają konstruktywne rozwiązywanie kryzysów, mamy do czynienia z koluzją.

"Człowiek może zmienić świat na lepsze tylko wtedy gdy jest to możliwe, może natomiast zmienić siebie na lepsze zawsze, gdy tylko jest to konieczne". To słowa Victora Frankla.
Czy tak robimy jako ludzie? Nie zawsze, pomimo że często jest to konieczne. Próbujemy natomiast głośno komunikować potrzebę zmiany świata tam lokując nasze wewnętrzne frustracje, dysfunkcje i lęki. Tam – poza nami, tam – gdzie nasza sprawczość i odpowiedzialność za swoje życie jest zawieszona niezdefiniowanym obszarze, ale odbarcza nas nie czyniąc winnymi i świadomymi.

Czymże jest i jak możemy ocenić dobrze funkcjonujący związek? Nie ma tutaj jednej złotej definicji i nie ma również gwarancji, natomiast istnieje pewne zdefiniowane doświadczeniowo modelowanie, które jeśli jest nie tyle przestrzegane – co świadomie używane, daje parze poczucie dobrego bycia razem.

Czytaj więcej

Emocje oraz uczucia służą tworzeniu i podtrzymywaniu relacji z innymi. Przekazują ważne informacje o nas nam samym oraz innym ludziom, pozwalając bądź nie budować międzyludzkie porozumienie. Do budowania relacji oraz mostów porozumienia potrzebujemy pozytywnych emocji, takich jak: poczucie sensu, radość, spokój, spełnienie, poczucie przynależności, duma, zadowolenie. Gdy jest nam niewygodnie w jakimś układzie relacyjnym lub sytuacji, lub zadaniu, zazwyczaj po chwili wywołanego przez sytuację pomieszania emocjonalnego, czujemy gniew. On może nas zmotywować do działania, byśmy wybrnęli z danego układu, sytuacji lub zadania. Gdy nasze emocje w analogicznej sytuacji wchodzą na średni poziom natężenia, mogą sygnalizować możliwość istnienia niebezpieczeństwa. Wówczas jesteśmy w stanie przekazać innym ludziom tę wiadomość, nie koniecznie za pomocą zwerbalizowanych odczuć ale mową ciała, jego postawą, wyrazem twarzy.

W dzisiejszych czasach sylwetka człowieka bardzo często determinuje myślenie o sobie tej jednostki, jak również myślenie o niej przez innych. Być szczupłym znaczy być męskim, stanowczym, władającym sobą. Być otyłym znaczy być uległym, bezradnym, z brakiem silnej woli.